Verhalen uit de praktijk
Martine Wolsink maakte na 12 jaar een sprong in het diepe

Super veel afwisseling in scholen en groepen

Twaalf jaar lang werkte ik voor een stichting elders in het land. Ik wilde graag dichter bij huis werken. Tijd voor een sprong in het diepe. Maar wat wil ik dan eigenlijk gaan doen?

Ik kon twee dingen kiezen: solliciteren op een specifieke school of eerst eens rondkijken wat er allemaal  zoal is. Ik heb gekozen voor het laatste. Ik heb gesolliciteerd op een vacature voor de vaste pool bij PON en mijn baan opgezegd bij mijn vorige werkgever. Vanaf het eerste moment had ik er een goed gevoel bij. Ik mocht aangeven wat mijn voorkeuren waren en wat ik liever niet zou willen. Juist nu wilde ik graag weten wat het onderwijs allemaal te bieden had. Wil ik in het reguliere onderwijs werken, of juist Montessori, Jenaplan of Daltononderwijs? Of juist richting het speciaal onderwijs of het voortgezet speciaal onderwijs? Mijn doel was vooral rond te kunnen kijken. Die kans krijg ik zeker. Er is super veel afwisseling in scholen en ook in groepen. Geen dag is hetzelfde. Elke dag een nieuwe uitdaging, de ene dag nog een grotere dan de andere dag.

Wat ik wel mis is de band met een team en met de eigen klas. Hoewel ik daar wel bij wil zeggen dat ik nu met alles bij het gehele team van PON terecht kan. Een erg betrokken team op alle vlakken. Een warm bad mag hier zeker genoemd worden. Als er iets is waarvoor je iemand nodig hebt om mee te sparren dan is dit mogelijk.

Wat ik ook erg leuk vind is dat je op veel scholen de goede dingen mee kunt nemen. Mijn computer staat vol met inspiraties om mijn klas in te richten als ik mijn eigen groep weer krijg.

Ik heb nog geen dag spijt gehad van mijn beslissing om mijn vaste contract aan de wilgen te hangen. Intussen heb ik een school gevonden waar ik goed zou passen en me thuis voel. Hopelijk kan ik hier blijven, maar mocht dit niet zo zijn dan komt er vast wel een nieuwe school in beeld. Je kunt je goed oriënteren in de pool.

Lees ook de andere verhalen