Verhalen uit de praktijk
Viola van der Vegt ontdekte in de pool waar haar hart ligt

Ik gun iedereen een periode in de pool

Na 18 jaar binnen dezelfde stichting te hebben gewerkt, vond ik het tijd om eens op zoek te gaan naar iets anders. Maar wat dan? Dat was voor mij de grote vraag!
Ik was echt zoekende naar waar ik wilde werken binnen het onderwijs. Voor mijzelf wist ik wel dat mijn werkplezier ligt bij het begeleiden van leerlingen die toch net iets meer zorg nodig hebben. Dat was al een goed vertrekpunt. De laatste jaren heb ik verschillende opleidingen gedaan (MasterSEN, rekencoördinator) die veelal met het stukje zorg te maken hebben. Veel theoretische kennis opgedaan die ik graag in de praktijk wil brengen.
Door in de flexpool van PON te gaan, gaf ik een stukje veiligheid en zekerheid op. Maar iets in mij zei dat ik het gewoon moest proberen. Zoals Pipi Langkous zei: Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan! Na een fijn gesprek met Susan en Monique van PON, besloot ik de uitdaging aan te gaan en voor PON te gaan werken.

Het niet weten waar je terecht komt, vond ik spannend, maar ook echt verrassend. Je ontdekt veel leuke scholen, verschillende soorten onderwijs met de daarbij horende systemen.
De scholen zijn blij dat je er bent, dat geeft een fijn en welkom (en soms onmisbaar) gevoel.
Door er met een open mind in te stappen, nieuwsgierig te blijven en te denken: ik ga er weer een fijne dag van maken, werden het leuke invaldagen.

Ik heb in een half jaar veel geleerd, ontdekt over mezelf en ontdekt dat mijn hart echt ligt bij kinderen met speciale onderwijsbehoeften. Ik kwam terecht in Arnhem op een school voor kinderen met een lichamelijke en verstandelijke beperking. We werken met verschillende begeleiders/leerkrachten voor een groep. Je doet het echt allemaal samen. Samen met verschillende expertises kijken wat een kind echt nodig heeft. Mooi om als leerkracht deel uit te mogen maken van zo’n team!
Niets is vanzelfsprekend, geen dag hetzelfde. Daardoor blijft het een uitdaging om met deze kinderen te mogen werken. Ik geniet van het leerproces van deze doelgroep. Een kleine stap of grote, ieder stapje is er één.
Voor nu heb ik een fijn plekje gevonden. Ik hoop dat ik kan blijven natuurlijk. Mocht dit niet zo zijn, dan is werken voor PON zeker nog steeds erg leuk!

Ik gun het iedereen om de kans te krijgen zich verder te oriënteren in onderwijsland via de pool.
Ik vond het een verrijking en ben blij dat ik deze kans heb gegrepen!

Lees ook de andere verhalen